سابقه مهاجرت ایرانیان به کانادا به سال های اول قرن بیستم و عمدتا بعد از جنگ جهانی دوم می رسد، زمانی که تنها 12 نفر ایرانی در این کشور زندگی می کردند و این رقم به تدریج افزایش یافت.

اما نخستین موج واقعی مهاجرین ایرانی در سال 1970 به کانادا رسید و از آن به بعد یعنی تا سال 1978 رقم مهاجرین از 100 نفر در سال به 600 نفر رسید.
به دنبال وقوع انقلاب اسلامی در سال 1979 ، تعداد مهاجران به چند هزار نفر رسید و این روند همچنان در طول جنگ عراق با ایران و تا سال 1995 ادامه یافت.

هم اکنون ايران به لحاظ تعداد ارائه درخواست مهاجرت به کانادا، در رده پنجم قرار دارد. در سال 2000، ايران در رده هشتم قرار داشت ولی طبق آمارهای موجود، شمار مهاجرین از 5608 در سال 2000 به 7742 در سال 2002 افزايش داشته است.

از تعداد دقیق مهاجرین ایرانی  روایت های مختلفی وجود دارد . اما آمار 150 تا 200 هزار نفر، به واقعیت نزدیکتر است.
. بيشتر ايرانيان در استان های انتاريو ( با مرکزيت تورنتو)، بريتيش کلمبيا (با مرکزيت ونکوور)، و کبک (با مرکزيت مونترال) ساکن هستند.

ايرانيان در گذشته بيشتر برای تحصيل در دانشگاه ها به آمريکای شمالی عزیمت می کردند، ولی در سال های بعدی ايرانیان مهاجر ، بيشتر در حوزه های کارآفرينی و تجاری مشغول به کار شدند.

در ده سال گذشته ولی، تعداد درخواست های مهاجرت به شيوه قانونی از سوی ايرانيان تحصيلکرده و متخصص، به ويژه گروهی که نسل انقلاب خوانده می شوند، زياد شده است.
کانادا تقريبا هر سال 250 هزار مهاجر تازه، از ميان متقاضيان ماهر با تحصيلات بالا و سرمایه گذاران، می پذيرد. در سال 2003، اعلام شد که 34 درصد از مهاجران به کانادا، دست کم مدرک تحصيلی کارشناسی داشتند.

به طور کلی ایرانیان مهاجر را می توان به سه گروه تقسیم کرد:
ـ نسل اول مهاجرین ( همزمان با وقوع انقلاب و بعد از آن)
ـ مهاجرین زمان جنگ
ـ مهاجران اخیر

ـ نسل اول مهاجرانی هستند که در واقع به دلیل عدم همسویی با انقلاب بیشتر به صورت پناهنده به کانادا عزیمت کردند. این گروه از وضعیت مالی مناسبی برخوردار بودند و به مرور با در پیش گرفتن یک شغل مناسب زندگی خوبی را آغاز و طی این مدت خود و فرزندانشان در جامعه کانادایی جذب شدند.

ـ گروه دوم بیشتر با انگیزه های سیاسی و یا دور بودن از کشور در فضای جنگی به کانادا آمدند .

_ گروه سوم که مهاجران سال های اخیر را تشکیل می دهند خود 2 دسته اند مهاجران متخصص و مهاجران سرمایه گذار. این گروه نه به صورت اجباری بلکه با برنامه و قصد قبلی اقدام به مهاجرت نموده اند . انگیزه های متعددی که برای این گروه می توان برشمرد عبارت است از: تحصیل ، سرمایه گذاری مطمئن، امنیت ، آزادی های عقیدتی و سیاسی، پیشرفت های شخصی خود و فرزندان، دوری از آلودگی هوا یا ترافیک و سایر معضلات شهری و ...


ناگفته نماند که فرزندان همه گروه های فوق چه آنها که در کودکی به کانادا آمده اند و چه آنها که در این کشور متولد شده اند، به مرور ارتباط و تعلق خود به جامعه ایرانی را از دست داده اند و نمی توان با قاطعیت آنان را ایرانی خطاب کرد.

استفاده فراوان از اصطلاحات انگلیسی در مکالمه فارسی( و در بعضی موارد عدم آشنایی به زبان فارسی) و همچنین ذوب شدن در آداب و رسوم کانادایی و ارتباطات مرسوم بین نوجوانان و جوانان کانادایی و به تبع آن دوری از سنت ها و آداب و رسوم ایرانی و اسلامی از مشخصه های اکثریت نوجوانان ایرانی مقیم کانادا است.
البته هستند خانواده هایی که با احساس مسئولیت در این رابطه و ثبت نام کودکان در کلاس های فارسی ، رفت و آمد در مراکز ایرانی و پیروی از سنتهای ایرانی در منزل ، سعی می کنند شکاف موجود را به نحوی پر نمایند.