جريان صنعت بيمه، دقيقاً خلاف آنچه كه در ايران شكل گرفته است در كانادا جريان دارد. در ايران تنها بيمه شخص ثالث اتومبيل اجباري است و از بيمه هاي ديگر هم، نظير عمر، مسافرت، خانه و سلامتي استقبال چنداني نمي شود. درحالي كه در كانادا علاوه بر اجباري بودن انواع بيمه اتومبيل، پرداخت بيمه هاي ديگر تقريباً به يك عادت تبديل شده است. به همين دليل هم اگر هزينه و مشكلات اين عادت (كه ترك آن هم مشكل است) روز به روز زيادتر شود، دردسرهاي تازه اي به دنبال خود مي آورد.
كانادايي ها در سال، حدود ۵۰ ميليارد دلار بيمه مي كنند كه شامل انواع بيمه مي شود، اما در ميان همه، بيمه ماشين از پرسابقه ترين مشكلات زندگي مردم كاناداست، چون هزينه بيمه اتومبيل تقريباً برابر قيمت آن است و اين هزينه با يك مورد تصادف به شدت افزايش پيدا مي كند. اين هزينه بالاي بيمه اتومبيل باعث شده كه بسياري در كانادا فقط به خاطر اينكه نمي توانند هزينه بيمه را بپردازند، اتومبيل نخرند.
اما اخيراً بيمه و به خصوص بيمه اتومبيل به يكي از موضوع هاي محوري مورد بحث در رسانه ها و مراجع سياسي تبديل شده است چراكه در كشوري كه افزايش قيمت تقريباً بي سابقه است، بيمه اتومبيل حدود ۳۰ درصد افزايش يافته است. اين مساله به قدري تاثيرگذار بوده است كه حتي نامزدهاي انتخاباتي در تبليغات خود تلاش در جهت كاهش نرخ بيمه را مورد توجه قرارداده اند. گزارشگران چندين و چند گزارش درمورد بيمه تهيه كردند و بحث هاي زيادي در دولت هاي محلي برسر نرخ بيمه و شرايط آن صورت گرفت.
كانادايي ها حالا اميدوارند تا با اين مباحث رسانه اي، قوانين و ضوابط تازه و بهتري براي بيمه تصويب شود؛ چون به هرحال ترك عادت پرداخت بيمه، سخت تر از پرداخت هزينه گزاف آن است.