شهر و خیایان ها:

بجز بخش های مرکزی شهر ها که از نظر ساختمان های بلند اداری و خیابان ها، با یکدیگر متفاوت هستند، سیستم شهرسازی و خانه سازی در تمامی شهرهای کانادا به یک شکل است. بطوریکه نمی توان تفاوتی بین شمال یا جنوب شهر آنگونه که مثلا در تهران مطرح است قائل شد.

در این میان آدرس یابی در تورنتو بمراتب آسان تر است ، چرا که نقشه ابتدایی احداث شهر به صورت خیابان های منظم و بصورت شطرنجی طراحی شده و تقریبا اکثر خیابان ها از غرب به شرق یا شمال به جنوب بصورت موازی کشیده شده و شهر فاقد میدان به سبک ایران است.
در مرکز شهرها ، مغازه ها و فروشگاه ها مشابه خیابان های ایران در مسیر خیابان های اصلی قرار دارند، اما در سایر مناطق ،مراکز خرید در تقاطع خیابانهای اصلی در یک مجموعه به همراه پارکینگ قرار گرفته اند. هر یک از فروشگاه های زنجیره ای هم شعبه هایی در این مجموعه ها تاسیس کرده اند.

رفتن به مرکز شهرهای بزرگ، همواره با دشواری یافتن محل پارک همراه است و هزینه پارکینگ عمومی یا سکه ای کنار خیابان نیز کم نیست.




محل بستن دوچرخه:
در همه پیاده رو ها جایگاه دایره ای فلزی برای پارک و بستن دوچرخه یا سگ ها (!) پیش بینی شده است.



رمپ کالسکه و ویلچر:
در محل تقاطع خیابان ها پیاده رو ها داری شیب کوچکی می شوند که درآن حالت سالمندان ، معلولان ، یا کالسکه کودکان و چرخ های دستی خرید بدون مشکل از تقاطع رد شوند.



جعبه های نشریات:
پیاده رو ها و بخصوص تقاطع خیابان ها پر از جعبه های فلزی رنگارنگی است که در آنها روزنامه ها و نشریات رایگان یا غیر رایگان عرضه می شود.



آب و هوا:

همانگونه که انتظار دارید ،آب و هوای کانادا در حدود 7 ماه از سال سرد است بهارو پاییز هرکدام یک ماه و تابستان 2 ماه طول می کشد. نکته دیگر اینکه دمای هوا معمولا در طول یک هفته و حتی روز متغیر است و نمی شود به آن اطمینان کرد.
دمای هوا تا 25 درجه زیر صفر نیز می رسد که وزش باد سرد باعث می شود سرمای بیشتری احساس شود.اما به دلیل عایقبندی مناسب منازل و ساختمانها و استفاده از شیشه های دوجداره ، این سرما در محل های سرپوشیده کمتر احساس می شود.
حتی اکثر ایستگاه های اتوبوس نیز دارای اتاق شیشه ای هستند که تا حدودی از سرما می کاهد.
بارش برف در ایان زمستان در اکثر روزها وجود دارد و بجز برف نوع دیگری از بارش با نام باران یخی (Freezing Rain ) نیز اینجا وجود دارد که درواقع قطره های باران به دلیل سردی هوا به محض رسیدن به زمین یخ می زند و مثل قطره های یخ روی زمین می نشیند.
به محض باریدن برف ماشین های برف روب و نمک پاش وارد عمل می شوند و عبور و مرور را تسهیل می کنند.
با اینکه تابستان کوتاه است اما به دلیل شرجی هوا، گاهی دما به ۳۵ درجه بالای صفر می رسد.
کانادا دارای غنی ترین منابع آبی جهان است. و آب لوله کشی همانند ایران قابل شرب هست. اما برخی ترجیح می دهند یا آب های معدنی استفاده کنند و یا قبل از مصرف آب شهری ، آن را با پارچ های ویژه یا فیلتر ، تصویه کنند.



شهر چینی ها!
نکته مهمی که در اولین نگاه هر تازه واردی جلب توجه می کند ، حجم فراوان چهره های آسیایی یا به قولی چشم بادامی ها بخصوص در شهر تورنتو است که اکثرا از چین یا از کشورهایی نظیر ویتنام ، کره ، مالزی، فیلیپین و ... آمده اند. به طوریکه گاهی انسان در خصوص آمار رسمی دولت کانادا در باره تعداد شهروندان چینی دچار تردید می شود.
تعجبی ندارد که شهر تورنتو دارای 7 منطقه چینی نشین یا بقولی ( China Town ) است.در حال حاضر نیز هر سال تقریبا نیمی از جمعیت 250 هزار نفری مهاجران به کانادا را چینی ها تشکیل می دهند.
برخلاف اتباع برخی کشورها(!) ، چینی ها به شدت هوای همدیگر را دارند و فرصت های پیشرفت و شغلی را با هم تقسیم می کنند.




عادت های غذایی:
استفاده از غذاهای آماده و ساندویچی ( Fast Food ) همانند خیلی از کشورهای غربی، به شدت در بین ساکنین کانادا حتی کودکان رایج است. به طوریکه حتی برای وعده های مختلف غذایی به یک ساندویچ هات داگ یا همبرگر و یا پاره ای از پیتزا راضی می شوند.
پس تعجبی ندارد که مادرها راضی می شوند برای غذای ظهر فرزندانشان نیز به طور مرتب از ساندویچ استفاده کنند!




قهوه:
از دیگر عادتهایی که تقریبا نمی توان مشابه آن را در ایران یافت ، عادت به نوشیدن انواع قهوه ها در ساعات مختلف روز و بویژه هنگام صبح است . کانادا دارای کافی شاپ های زنجیره ای متنوعی است که مردم صبح خود را با آنها آغاز می کنند و در دست برخی عابرین نیز لیوان های مقوایی حاوی قهوه دیده می شود.
کافی شاپ ها بهترین محل برای ملاقات های عمومی بخصوص در روزهای سرد سال است و خیلی ها نیز با بردن لپ تاپ های خود ، کارهای شخصی و درسی خود را در همانجا انجام می دهند به شرطی که محدودیت زمانی برای نشستن نداشته باشند.



سگ ها ،سنجاب ها و پرندگان:
در شهرهای کانادا،  انواع اقسام سگ ها با اندازه ها و شکل و شمایل های مختلف ( از سگ های به اندازه بچه گربه گرفته تا اندازه شتر! ) به عنوان عضوی از خانواده نگهداری می شوند. دیدن یک سگ بزرگ در یک آپارتمان کوچک ، تعجب آور نیست.
البته ناگفته نماند که هنگام پیاده روی، مسئولیت برداشتن مدفوع سگ از پیاده رو و انداختن آن به سطل آشغال به عهده صاحبان آنهاست!  بنابر این هر صاحب سگی، یکی دو تا نایلون خالی به همراه دارد.

همچنین برخلاف ایران که خیابان ها در سیطره گربه های ولگرد است، پیاده رو های سرسبز ، جولانگاه سنجاب های سیاه و خاکستری است که بر روی چمن ها و درخت ها زندگی می کنند و مردم نیز گاهی با بادام زمینی آنها را مهمان می کنند.

گربه ها معمولا در برخی خانه ها یافت می شوند و باید گردنبندی داشته باشند که نشان دهد، بی صاحاب نیست. در غیر اینصورت ، مخل محیط زیست بحساب آمده از سوی مأموران شهرداری به انجمن حمایت از حیوانات سپرده می شود.
اگر کسی بخواهد از انجمن مذکور ، حیوانی را برای نگهداری بگیرد، باید هفت خوان رستم را در زمینه تعهدات مربوط به رفتار صحیح با حیوان طی کند!

در برخی پارکینگ ها و محوطه های باز هم، شاهد فراز و فرود پرندگان دریایی و غازهای بزرگی هستیم که سر و صدای زیادی هم راه می اندازند.



سالمندان و کودکان:
در کانادا احترام زیادی به سالمندان و معلولان گذاشته می شود. بعضی از سالمندان سوار موتورهای سه چرخ برقی می شوند که در پیاده روها حرکت می کنند. علاوه بر شیب پیاده رو ها برای عبور ویلچرها و اینگونه چرخ ها ، اتوبوس های عمومی نیز به سیستمی مجهز هستند که به هنگام سوار شدن آنها ( یا افرادی که کالسکه بچه و چرخ دستی خرید دارند) به کف خیابان نزدیک می شود یا یک سطح شیب دار برای انتقال چرخ ها به ورودی اتوبوس اضافه می شود.



در داخل اتوبوس نیز صندلی های مخصوص سالمندان و معلولان همیشه برای آنها خالی می شود.
کودکان نیز که بخش کوچکی از جمعیت تورنتو را تشکیل می دهند ، همواره مورد حمایت و اهمیت نهادهای دولتی و عمومی هستند. علاوه بر تحصیل رایگان ، از نظر حقوق قضایی هم کودکان از اولویت نخست برخوردارند.
اتوبوس مدرسه نیز تحت مقررات شدید ترافیکی قرار گرفته و امنیت آن تضمین می شود. بطورریکه هنگام توقف اتوبوس مدرسه برای پیاده یا سوار کردن دانش اموزان، هیچ خودروی حق سبقت از ان را ندارد و باید متوقف شوند.




درهای سفت:
درکانادا برای حفظ انرژی و دمای هوای داخل ساختمانها و ایستگاه های مترو، درهای ورودی محکم و سفتی تعبیه شده که باز کردن آنها نیروی زیادی می طلبد! برای همین مردم عادت دارند پس از باز کردن در ، آن را برای عبور نفر پشت سری باز نگهدارند تا او نیز مجبور به صرف نیرو نگردد. البته طرف مورد نظر نیز به خاطر این عمل تشکر می کند.



نگاه نکردن به دیگران:
در کانادا به طور کلی و تحت هیچ شرایطی، کسی به کسی نگاه نمی کند ..مگر اینکه سوالی یا حرفی داشته باشد.
این امر شامل نگاه آقایان به خانمها و برعکس و حتی نگاه آقایان و خانمها به همجنسان خود است.
برای ما ایرانیان که هنگام نشستن در اتوبوس ، مترو یا رستوران و مکانهای عمومی همه را زیر نظر می گیریم ، این قضیه عجیب خواهد آمد. باید دقت نمایید همواره خود را با چیزی سرگرم کنید تا نگاهتان به دیگران نباشد که اصلا خوششان نمی آید.




بحث و اعتراض:
در ایران ما عادت کرده ایم در صورت مخالفت با یک موضوع یا قانون و یا احساس بی عدالتی، بلافاصله با فرد مقابل به بحث و جدل بپردازیم ، فراموش نکنید، هرگونه بحث، اعتراض یا بالا بردن صدا در کانادا، بلافاصله با عکس العمل سریع مأموران امنیتی و نگهبان ها مواجه  و برایتان گران تمام می شود. چرا که آنان معتقدند، همیشه راه قانونی برای ارائه اعتراض و نارضایتی موجود بوده و باید مراحل آن طی شود.
و یا اگر مقررات در یک موضوع خاص اجازه نمی دهد شما به هدف خود برسید، اصرار به مقام مسئول یا کارمند برای استثنا قائل شدن به شما و یا رعایت حال شما بی نتیجه خواهد بود و فقط خودتان را کوچک کرده اید.
پس سعی کنید ، از هر گونه بحث یا گفت و گوی بی حاصل و اصرارهای بی مورد پرهیز کنید.




سیگار کشیدن در محیط بسته:
یکی از قوانین بسیار خوب و پیشرفته کانادا، ممنوعیت کشیدن سیگار در اماکن بسته و یا در کنار کودکان است.
سیگاریها بخصوص در ساختمان های اداری، تنها می توانند در خارج از ساختمان و در مقابل در بیرونی، سیگار بکشند، حتی اگر دمای هوا 40 درجه زیر صفر هم باشد!
در کانادا قانونی است که شما می توانید بر اساس آن ، در صورتیکه در معرض دود دست دوم سیگار قرار بگیرید، از فرد سیگاری شکایت کنید.




عبور از خط کشی و هنگام چراغ سبز
همانگونه که حدس زده اید، در شهرهای کانادا، می بایست برای رفتن به آنسوی خیابان، از خط عابر پیاده و هنگام چراغ سبز استفاده نمایید.
همچنین در برخی تقاطع ها ، کلید کوچکی بر روی یک میله قرار دارد، که برای روشن شدن سریع تر چراغ سبز عابر پیاده، باید آن را بزنید.



جمع آوری زباله
در کانادا، بر خلاف ایران، تنها یک روز در هفته زباله های منازل جمع آوری می شود. آنها که در آپارتمان زندگی می کنند، زباله های غیر از کاغذ و پلاستیک را معمولا از طریق شوتینگ یا کانال زباله ، به مخزن بزرگ پرت می کنند و زباله های قابل بازیافت را نیز هنگام خروج از منزل، در مخزن بزرگ مربوطه می ریزند.
در منازل هم سطل های ویژه ای برای هر نوع زباله از سوی شهرداری به خانواده ها اختصاص یافته که از آنها استفاده می کنند.
همچنین هنگام پاییز، برگ های زرد حیاط را در کیسه های کاغذی بزرگ که در فروشگاه های مختلف بفروش می رسد، ریخته، و در مقابل منزل می گذارند تا مأموران شهرداری با خود ببرند.





دوستان مقیم اگر موارد دیگری به نظرشان می رسد برایمان بفرستند تا اضافه کنیم.